Autonomizacja ucznia w uczeniu się matematyki na pierwszym i drugim etapie edukacyjnym

Abstrakt

Przedmiotem artykułu jest wspieranie przez nauczycieli uczniowskiej autonomii uczenia się matematyki, określonej jako autonomizacja. Właściwym środkiem umożliwiającym osiągnięcie tego celu są zadania i problemy matematyczne. Prześledzono ich wykorzystanie przez nauczycieli pierwszego i drugiego etapu edukacyjnego. Badanie miało charakter jakościowy i zostało przeprowadzone w paradygmacie konstruktywistycznym. Do zgromadzenia danych wykorzystano metodę wywiadu i obserwacji. Przy interpretacji materiału badawczego odwołano się do koncepcji Gustawa Trelińskiego. Na podstawie badania ustalono, że chociaż posługiwanie się zadaniami i problemami matematycznymi oddziałuje pozytywnie na autonomizację uczniów w zakresie uczenia się matematyki, to jednak nauczyciele edukacji wczesnoszkolnej respective nauczyciele matematyki rzadko wykorzystują ten środek w swojej codziennej pracy lekcyjnej.