Sponsoring w edukacji, kulturze i edukacji kulturowej
DOI:
https://doi.org/10.25312/kiw.28_skjpSłowa kluczowe:
sponsoring, edukacja, kultura, edukacja kulturowaAbstrakt
W Polsce sponsoring kultury i nauki rozwija się od lat 90., kiedy to transformacja ustrojowa wymusiła poszukiwanie nowych źródeł finansowania działalności artystycznej, edukacyjnej czy kulturalnej. Obecnie wiele firm angażuje się w sponsoring kultury czy edukacji, wykorzystując tę praktykę jako element strategii społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR). Dzięki temu instytucje edukacyjne i kulturalne, takie jak szkoły, teatry, filharmonie, muzea czy galerie, mogą realizować ambitne przedsięwzięcia, które nie byłyby możliwe bez wsparcia finansowego partnerów biznesowych. W niniejszym artykule zaprezentowane zostaną formy i modele wsparcia ze strony biznesu dla edukacji i kultury, cele i podziały sponsoringu, ich znaczenie dla kultury i nauki oraz bariery dotyczące sponsoringu w kulturze/edukacji kulturowej. Ważne jest także wypunktowanie korzyści, jakie niesie sponsoring, oraz czynniki warunkujące dobrą współpracę.
Pobrania
Bibliografia
Arts and Culture at the Core of Philanthropy, European Foundation Center, 2020, https://www.issuelab.org/resource/arts-and-culture-at-the-core-of-philanthropy.html [dostęp: 30.05.2020].
Dragićevic-Šešić M., Stojković B., Kultura: zarządzanie, animacja, marketing, Narodowe Centrum Kultury, Warszawa 2010.
Firych P., Wybrane czynniki powodzenia organizacji imprez kulturalnych, [w:] Ł. Wróblewski (red.), Marketingowe oraz społeczne aspekty zarządzania w kulturze, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2017, s. 95–112.
Fura M., Kulturalny biznes, „Gazeta Prawna”, 25.08.2006, https://www.gazetaprawna.pl/autor/91,michal-fura,biznes?test_login=prod [dostęp: 20.03.2020].
Fura M., Logo widoczne dla milionów, „Gazeta Prawna”, 25.08.2006, https://www.gazetaprawna.pl/autor/91,michal-fura,biznes?test_login=prod [dostęp: 20.03.2020].
Grad J., Kozielska U., Organizacja i upowszechnianie kultury w Polsce, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2005.
Gromadzka E., Sponsoring w oświacie, b.r., https://szkolnictwo.pl/index.php?id=PU9465 [dostęp: 3.03.2025].
Grzegorczyk A., Postawa mediów w promocji sponsorów kultury, [w:] tegoż, Sponsoring kultury, Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR, Warszawa 2003.
Gołuchowski J., Spyra Z., Zarządzanie w kulturze, sztuce i turystyce kulturalnej, wyd. 2 zmienione i uzupełnione, Wydawnictwo CeDeWu.pl, Warszawa 2014.
Look F., Instytucje kultury: modele i cele – alternatywne możliwości subwencjonowania, [w:] T. Leśniak (red.), Zarządzanie kulturą, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków 1995, s. 66–83.
Mazur A., Sponsoring szansą dla kultury, Wydawnictwo Attyka, Kraków 2011.
Pietrucha T., Kulturo, sfinansuj się sama – analiza możliwości finansowania funduszy żelaznych w polskiej kulturze instytucjonalnej, [w:] E. Kocój, J. Szulborska-Łukaszewicz, A. Kędziora (red.), Zarządzanie w sektorze kultury. Między teorią a praktyką, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2019, s. 71–90.
Podczaska A., Kujawska-Krakowiak K. (red.), Sponsoring kultury i sztuki w praktyce. Istota sponsoringu, aspekty prawne, case studies, Fundacja Commitment to Europe Art. & Business, Warszawa 2007.
Polakowska-Kujawa J., Sponsor ing kultury – wybrane problemy, [w:] A. Grzegorczyk (red.), Sponsoring kultury, Wyższa Szkoła Promocji w Warszawie, Warszawa 2004, s. 2–8.
Przybylski A., Denys A., AAAAAA Muzyka zatrudnię, „Ruch Muzyczny” 2020, nr 12, s. 6–10.
Pustelnik M., Sponsoring kultury w świetle badań empirycznych, [w:] A. Grzegorczyk (red.), Sponsoring kultury, Wyższa Szkoła P romocji w Warszawie, Warszawa 2004, s. 32–36.
Sieczkowski W., Społeczne znaczenie sponsoringu kultury, [w:] A . Grzegorczyk (red.), Sponsoring kultury, Wyższa Szkoła Promocj i w Warszawie, Warszawa 2004, s. 28–31.
Śmietanka J., Sponsoring jako źródło finansowania w kulturze muzycznej, [w:] Ł. Wróblewski (red.), Marketingowe oraz społeczne aspekty zarządzania w kulturze, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2017, s. 69–94.
Strachwitz R.G., Wspieranie kultury przez fundacje i sponsorów – model niemiecki, [w:] T. Leśniak (red.), Z arzadzanie kulturą, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków 1995, s. 35–43.
Szulborska-Łukaszewicz J., Zarządzanie kulturą, czyli dwa plus dwa równa się osiem, [w:] E. Kocój, J. Szulborska-Łuka szewicz, A. Kędziora (red.), Zarządzanie w sektorze kultury. Między teorią a praktyką, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2019, s. 49–70.
Ściborska-Kowalczyk I., Mikucka-Kowalczyk A., Działalność fundacji w sferze kultury w Polsce, [w:] Ł. Wróblewski (red.), Marketingowe oraz społeczne aspekty zarządzania w kulturze, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2017, s. 247–272.
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2026 Akademia Humanistyczno-Ekonomiczna w Łodzi
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 4.0 Miedzynarodowe.
