Innowacyjne podejście do zarządzania bezpieczeństwem państwa w walce z terroryzmem
DOI:
https://doi.org/10.25312/ziwgib.904Słowa kluczowe:
terroryzm, zarządzanie bezpieczeństwem, cyberbezpieczeństwo, infrastruktura krytyczna, zarządzanie kryzysowe, nowe technologie, współpraca międzyinstytucjonalnaAbstrakt
Cyfryzacja i sieciowy charakter współczesnego terroryzmu zwiększają znaczenie elastycznego oraz zintegrowanego zarządzania bezpieczeństwem państwa. Celem artykułu jest określenie roli innowacyjnych rozwiązań organizacyjnych i technologicznych w zapobieganiu zagrożeniom terrorystycznym oraz ograniczaniu ich skutków. Opracowanie ma charakter przeglądowo-analityczny i opiera się na jakościowej analizie literatury naukowej, raportów oraz dokumentów instytucjonalnych dotyczących terroryzmu, cyberbezpieczeństwa i zarządzania kryzysowego. Analizie poddano wykorzystanie narzędzi analitycznych, ochronę infrastruktury krytycznej, przeciwdziałanie finansowaniu i propagandzie, koordynację międzyinstytucjonalną, współpracę międzynarodową oraz współdziałanie sektora publicznego i prywatnego. Ustalono, że sama implementacja nowych technologii nie przesądza o skuteczności systemu. Kluczowe są jakość danych, nadzór człowieka, sprawny przepływ informacji, jasny podział kompetencji, interoperacyjność służb oraz przygotowanie wszystkich faz zarządzania kryzysowego. Innowacyjne zarządzanie bezpieczeństwem zwiększa zdolność państwa do wcześniejszego rozpoznawania zagrożeń i szybszego reagowania, pod warunkiem połączenia technologii z rozwiązaniami organizacyjnymi, społecznymi i prawnymi oraz poszanowaniem praw jednostki.
Pobrania
Bibliografia
Bąk T. (2010), Zarządzanie kryzysowe w przypadku zamachu terrorystycznego, „Zeszyty Naukowe Wyższej Szkoły Oficerskich Wojsk Lądowych”, nr 3(157), s. 76–96.
Benjamin D. (2008), Strategic Counterterrorism, Washington: The Brookings Institution.
Bielecka J., Nowacki G. (2017), Służby specjalne w zwalczaniu zagrożeń terrorystycznych w Polsce i na świecie, „Autobusy. . Technika, Eksploatacja, Systemy Transportowe”, nr 9, s. 33–38.
FATF Report. Terrorist Financing Risk Assessment Guidance (2019), Paris: FATF.
Ferrag M.A., Kantzavelou I., Maglaras L. (2024), Hybrid Threats, Cyberterrorism and Cyberwarfare, Boca Raton: CRC Press.
Makowska J. (2016), Rola zarządzania kryzysowego w systemie zarządzania bezpieczeństwem narodowym, „De Securitate”, nr 1(2), s. 111–113.
Newman G.R., Clarke R.V. (2008), Policing Terrorism: An Executive’s Guide, Washington: Office of Community Oriented Policing Services.
Santamato S., Beumler M.-T. (2013), The New NATO Policy Guidelines on Counterterrorism: Analysis, Assessments, and Actions, Washington: National Defense University Press.
Schneier B. (2015), Data and Goliath: The Hidden Battles to Collect Your Data and Control Your World, New York: W.W. Norton & Company.
Skomra W., Wojtasik K. (2025), Infrastruktura krytyczna jako cel działań hybrydowych. Studia przypadków ataków na obiekty i systemy IK, „Terroryzm! Studia, Analizy, Prewencja”, wydanie specjalne, s. 13–34, https://doi.org/10.4467/27204383TER.25.001.21504
The Use of the Internet for Terrorist Purposes (2012), New York: United Nations.
Wilińska M. (2015), Zarządzanie kryzysowe w systemie bezpieczeństwa państwa, „Obronność. Zeszyty Naukowe”, nr 3(15), s. 127–136.
Żebrowski A. (2012), Zarządzanie kryzysowe elementem bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej, Kraków: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Pedagogicznego.
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2026 Akademia Humanistyczno-Ekonomiczna w Łodzi

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 4.0 Miedzynarodowe.